Bir dostumdan işitmiştim…
Eskiden buz satıcıları varmış. Sermayem eriyor diye bağırırlarmış…
İnsanın en büyük sermayesi zaman…
Kimine göre çok değerli, kimine göre önemsiz.
Öyle ya da böyle eriyip gidiyor işte…
Acılarımız ve neşelerimiz, sevdiklerimiz ve nefret ettiklerimizle birlikte…
İşte tam bu yüzden, zaman varken, buradayken, bu dünyada yaşıyorken, bazı şeylerin kıymetini anlamalı, bilmeli, değer verdiğimizi göstermeli, hatta söylemeliyiz…
Geçip gidiyor zaman…
Boşluklar dolmuyor ve doldurulamıyor.
Bir arkadaşımın ölen babası için; “Ona söyleyemediğim o kadar çok şey vardı ki” pişmanlığını yaşamadan…
Ya da annesizliğin ne büyük bir talihsizlik olduğunun tecrübesine varmadan…
Bir âlimin değerini anlamadan gökyüzünden bir yıldız gibi kayışına şahit olmadan…
Varlık sebebimiz olan yegane Ma’bud huzurunda;
Pişman olmadan…
Zaman durmadan…

Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla Otuz yıl sürgünde kalmış ve hayatını kaybetmiş Filistinli şairin güzel bir şiirini paylaşmak istiyorum. Söyle söylüyor; Yataklarımızda ölmekte iyidir. Temiz bir yastıkta ve arkadaşlarımızın...

Bismillahirrahmanirrahim Türk’ün Türk’ten Başka Dostu Yok Mu ? Kardeşlerim; Birçok şey yazmak geliyor içimden fakat bir yanım da boş ver diyor. Neyi, neresinden tutsan elinde kalıyor. Memnuniyetsiz, doymak nedir bilmeyen,...

Bismillahirrahmanirrahim Ahh Filistin… Susturamadığım iç sesim, onurum, cesaretim, şerefim… Uzun zaman oldu gece uyumadan önce kendimi muhakeme etmeyişim. Çocuklar ölümü yine bir oyun sansın, bomba seslerini enstrüman… Sapan taşlarıyla gençler...
Ağrı Basın, Ağrı ve ilçelerinden son dakika haberlerini, yerel gelişmeleri ve Türkiye gündemini tarafsız ve ilkeli yayın anlayışıyla okuyucularına ulaştırır. Sitede yayımlanan köşe yazıları ve yorumların sorumluluğu yazarlarına aittir.
Yorum Yap